"เรือ"

..."ก็เหมือนเรือน้อย ฝ่ามรสุม ก็เหมือนดังว่าว ขาดพลิ้วตามลม"  จำไม่ได้แล้วว่าฟังบทเพลงนี้ครั้งแรกตอนอายุเท่าไหร่ และก็ไม่เข้าใจความหมายของมันนัก รู้้เพียงแต่ว่ารู้สึกชอบก็แค่นั้น หากถามว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไรกับประโยคดังกล่าว คงบอกได้ว่า หากเปรียบให้ชีวิตเป็นดั่งเ้รือ ที่มีตัวของเราเป็นผู้ประคองเรือเพื่อไปให้ถึงยังฝั่ง หากมีความรู้ความชำนาญและมีมานะอดทนในการประคองเรือก็คงไม่ยากที่จะถึงยัง ฝั่ง เฉกเช่นเดียวกับการใช้ชีวิต หากใช้ชีวิตอย่างมีสติ เข้าใจกฏเกณฑ์ของธรรมชาติ และรู้จักปล่อยวาง เราก็จะไม่เกิดทุกข์ เมื่อเราไม่มีการปรุงแต่งชีวิตก็เป็นไปตามธรรมชาติ เืมื่อเห็นว่ามันเป็นเช่นนั้นเอง ทุกข์ก็จะไม่เกิด "กฏของธรรมชาติ มีอำนาจเหนือทุกสิ่งไม่อาจปรุงแต่งได้"