เพราะมันต่างตั้งแต่จุดเริ่ม

เมื่อนั่งเพ่งพิศตัวเองในกระจกเงาเป็นเวลานาน มันก็ทำให้ฉันรู้สึกว่า "ดูดีเหมือนกันนะเรา" ที่คิดได้เ่ช่นนี้หาใช่เป็นการหลงตัวเองไม่ แต่นี่เป็นเพียงหนึ่งความคิดที่จะสามารถสร้างแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตให้ ฉันได้ เราต้องเห็นความสำคัญของตัวเองบ้างในบางครั้ง อันที่จริงจุดเริ่มต้นของการนั่งมองกระจกใช่ว่าจะหาแรงบันดาลใจอะไรนั่นหรอก แต่เป็นเพราะกำลังไม่สบายใจ กำลังเครียด หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "กำลังเป็นทุกข์" กับหลายสิ่ง หลายอย่าง และหลากหลายเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ยิ่งทุกข์ ยิ่งร้อน ใจก็ยิ่งตั้งคำถาม ตราบใดที่ใจของฉันยังตั้งคำถามและคงไม่มีทางที่สมองของฉันจะหยุดคิดเป็นแน่ ทั้งที่ลึำก ๆ ภายในจิตใจนี้ต้องการความสงบ ปราศจากความทุกข์ร้อนทั้งปวง
          ฉันจึงเริ่มหยุดและนั่งมองกระจกนิ่ง ๆ เป็นเวลานาน แปลก..แต่จริง มันสามารถทำให้สมองของฉันหยุดคิดเรื่องดังกล่าวได้จริง ๆ ฉันเริ่มทบทวนสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้่นอย่างใจเย็นและมีสติ ฉันเริ่มเอาใจเขามาใส่ใจเรา มันทำให้คิดได้ว่า "เพราะมันต่างตั้งแต่จุดเริ่มต้น" ต่างตั้งแต่การเกิด ครอบครัว สภาพแวดล้อมที่แตกต่าง ผู้คนที่คิดและสอนแบบแตกต่าง วิถีชีวิตที่แตกต่าง จึงเป็นไปไม่ได้ที่คนหนึ่งคน จะคิดและทำเหมือนกับคนหลาย ๆ และสิ่งที่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่งคือการเข้าใจพื้นฐานธรรมชาติของความเป็น มนุษย์ ซึ่งแต่ละคนมีพื้่นฐานแตกต่างกันเพราะฉะนั้ันไม่ีมีสิ่งใดเป็นมาตรฐานที่จะ สามารถตัดสินอีกคนได้ "เพราะทุกคนล้วนแตกต่าง"